Karabasan Nedir?

Uyku felcidir. İnsanlar rüya gördükleri REM uykusu sırasında, göz ve solunum kasları dışında tamamen fizyolojik bir felç durumundadırlar. Hiçbir kasları çalışmaz.

Böyle olmasaydı, biz rüyalarımızı oynar hale gelirdik. Rüyamızda ne yapıyorsak, yatakta da onu yapmaya başlardık. Bazen rüyadan uyandığımızda beynimiz uyanık ve etrafın farkında olduğumuz halde, hareket edemez, ses çıkaramaz ve göğsümüzün üzerinde bir ağırlık varmış gibi hissederiz.

Bunu herkes hayatının bir döneminde en az bir kez yaşamıştır. Korku verici bir durumdur. Ama saniyeler içinde kendiliğinden düzelir. Karabasanın olma nedeni; uykudan uyanmamıza rağmen REM uykusundaki fizyolojik felç halinin, uyanır uyanmaz çözülmemesine bağlıdır.


Bilimsel yönü dışında...

Karabasanın,insanın uyanışı esnasında fiziksel,eterik ve astral bedeninin aynı zamanda biraraya gelmediklerini ve birinin dışardayken(tam olarak bedene girmemiş halde) diğerinin bedene dönmüş olduğunu biliyorum. Odayı hisseder,görürsünüz,hatta dokunduğunuzu da hissedersiniz,yatakta olduğunuzu da...

Fakat bağırsanız sesiniz çıkmaz,çünkü astral bedeninizle bağırıyorsunuz,fiziksel bedeninize aynı uyarıyı gönderemiyorsunuz. Aynı şekilde bu sebepten ötürü fiziksel bedeninizi hareket ettiremezsiniz.

çok berbat birşey başıma geldi ve çok korktumya:(

bana çok oluyor bea

çoğu kişi bu olayı yanlış tanımlıyor.. bilgilendirdiğin için sağol..

emeğine sağlık sağolasın

Neredeyse bir yıldır istisnasız her gece bu durumla karşı karşıya kalıyorum. İlk başta sorunun odama musallat olmuş bir varlık olduğunu sanırdım çünkü odamda yatan herkes aynı duruma marus kalırdı. Hatta annem bir gece duvardan bir gölgenin üzerine atıldığını ve dua ederek gölgeyi kovaladığını söyledi (annem çok inançlı/cesurdur).

Sonra salonda yatmaya başladım. Bir kaç hafta süreyle rahat uyudum ama sonra tekrar başladı. Salonda, kardeşimin odasında veya kendi odamda olmam fark etmiyordu beni buluyordu. Sadece çığlık çığlığa yada küfrederek uyandığımda annemin yanına gidip yatıığım zaman rahatsız edilmiyordum. (sanırım annemin inancı ve aurası annelik içgüdüsü ile bir çeşit bariyer oluşturuyor)

Sanki tehlike geçmiş gibi bir ay kadar süreyle hiçbir şey olmadı. Rahat rahat yatıyordum odamda. Bir ayın sonunda konuğum (böyle adlandırıyorum) geri geldi. Ancak daha güçlüydü. Artık odamdayken varlığını hissedebiliyorum. Şu satırları yazdığım sırada bile ensemdeki, kollarımdaki ürpertiden ve klavyenin hafif bulanık görünmesinden anlıyorum. Böyle olmadığında ise birden kalbimin deli gibi atmaya başlamasından anlıyorum aniden gelişini. Özellikle yatıp ışıkları kapattığımda odadaki negatif güç sanki nabız gibi atmaya başlıyor. Uykuya dalar dalmaz çok kötü şeyler oluyor ancak kendimi uyandırdığımda net olarak hatırlayamıyorum. Bir kaç gün önce akılalmaz bir acı çekermiş gibi gelen bebek/çocuk çığlıkları ile fırladım yatağımdan. Dün gece ise içeriğini tam hatırlayamadığım sorular sordu bana. Soran şeyi de anımsayamıyorum ancak ses tonundaki tehditkarlık çok belirgindi. Sanırım duyu organlarımın ne derece işlev gördüğü ile ilgili sorguladı beni. Özellikle kendimi uyandırdığımda burnumdan başlayıp çeneme dek inen bir acı hissettim. Sanki bir neşterle çizilmiş gibi. Ama ne yara vardı nede başka bir şey.

Bu iki olaydan bir hafta kadar önce de salonda yattığım bir gece koltuğun arkalığından diğer tarafa doğru çekildiğimi hissettim. Tam zihnin uyanıp bedenin uyumaya devam ettiği anda daha önce hiç astral seyahat tecrübem olmamasına ve bunu yapmayı beceremiyor olmama rağmen astral bedenimi fark ettim. Bir güç astral bedenimi acı bir kuvvetle çekti ve koltuğun arkalığından diğer tarafı (Yemek masası) gördüm. Ancak kendimi bu tip durumlarda hızla uyandırmakta küçüklüğümden beri geliştirdiğim bir yeteneğim var. Hiç kullanmamış olmama rağmen o an astral bedenimde olduğumu hissettiğimde direk bütün irademi kendimi geri çekmeye o güçten kurtulmaya odakladım ve bir an sonra bedenime girdiğimi hissettiğimde uyanmak için kullandığım yöntem ile (sağa sola bir kaç salınım ve 5. salınımdan sonra sert bir aksi yöne salınım) uyandım. Ancak uyanırken o tehtitkar sesin öfke ile haykırdığını duydum. Ben bağıra bağıra küfrederken annem fırlayıp geldi. Sonra onun yanına yatıp uyudum. Ancak bu andan sonra ciddi bir tehlike altında olduğuma inanmaya başladım.

Artık çok sıkıcı, ve korkutucu olmaya başladı. Ne olduğunu bilmediğim bir şeyin beni bu denli tehtit altında bırakması hoş bir şey değil. İçimdeki bir his ve karşılaşmalarımızdan izlenimlerim benim hakkımda pek de hoşuma gitmeyecek planları olduğunu söylüyor. İşin garip kısmı gündüz uykularında hiçbir sorunla karşılaşmıyorum ve bu şey sadece gece uykularımda oluyor.

Umarım bu problemimi çözmemde bana yardımcı olabilirsiniz.

senin durumun bana nedense daha çok cin peri muhabbeti gibi geldi.

Cin? Peri?

Neden dalga geçiyorsun? Ben sorunumu anlattım. Çözüm bulamadığım için yardım almak istedim. Bu tarz dalga geçmen etik bir davranış değil.

sen dalga geçildiğini düşünüyorsan eğer başka yerde çözüm arayacaksın. daha cümlenin ifade biçimini anlayamamışsın.o yüzden pas geçiyorum seni.

banada ölmaz böyle şeyler