öncelikle tebrike diyorum gerçekten çok güzel bir yazı olmuş belki de benim çok hoşuma gittiği için(konusu) öyle gelmiştir onu bilemem ancak çok iddialı ve güzel bir yazı. tamamen de katılıyorum. eskiden(ve hala) teni siyah olanlar dışlanırdı şimdi de siyah giyinen bizler dışlanıyoruz. siyaha neden bu kadar karşılar ki ya bi anlayabilsem... bilen varsa yazabilir mi? satanist benzetmesi dışında bi neden tabi

Pek insanları takmam bu konuda
Tek sorunum babam giyinmeme bişey demiyoda hafif makyaj yaparsam somurtmaya başlıyo ve takı olarak küpenin ötesine gidemiyorum
Sorun; sen ne biçim erkeksin senin dinin varmı varsa hangisi vb sorular xD

Değişim insanların en zorlandığı ve korktuğu alan yaşamda..Eğer kıyafetinizle davranışınızla farklıysanız prototip düşünen giyinenler için tehdit olarak algılanıyorsunuz..Anlama çabasına girmeden ilk algıladıkları ,bu kendilerini de düşünmeye ve değişime götürebilecek duruma aslında biraz da korkuyla karışık  kendi kapasiteleri  birikimleri kadar yargılı tepkiler ortaya koymaya başlıyorlar..Satanistten tutun bütün ruh hastalığı tanımlarına kadar geniş bir skalada yargılanabiliyorsunuz..
Hiç önemli değil, karşıma geçip bunları bana sayarken aslında içimden sadece onlar kadar
sığ ve siyahı bile aratacak kadar renksiz olmadığım için,siyahın içindeki renkleri görebildiğim için ve herşeyden önce ÖZGÜR RUHUM için kendime ne kadar teşekkür ettiğimi hiç bir zaman bilemiyorlar..

 Rahmetli Barış Akarsu benim teyze oğlum.ilk zaman larında toplum tarafından ilçede ailece yaşadıkları ve tarzları yüzünden sürekli eleştri oklarına hedef olmuşlardı.kulağında küpesi pank saçları ve siyah giyim tarzıyla ben doğuştan rock çıyım abi diyordu.onu çok seviyordum.
   her zaman ona nasıl görünmek seni rahatlatıyorsa öyle davranmazsan sen olamazsın diyordum.O ve ailesi o kadar eleştrilere rağmen yaşam tarzlarından asla ödün vermediler.
   Ve gün geldi amasra halkı onu başlarına taç yaptı.selam bile vermeye üşendikleri ve hatta onların eleştrilerinden bir nebze olsun kaçmak için ereğli ve karabükte yaşamaya zorlanan barışımı.ewet selam bile vermedikleri barışı kaznsın diye kontör yağmuruna tuttular.
   Barış kazandı ama garibim erken gitti aramızdan.

Yok etmekten bahsettiğimizde onlardan ne farkımız kalır diye düşündüm bir an, bizlerin de onları olduğu gibi kabul etmemiz gerekmez mi yani cahilseler cahiller diyebilmeli ve oldukları gibi onları kabul etmeliyiz. Çünkü evren ne sadece  siyah ne de sadece beyaz, ne de onun ikisinin ortası olan gri. Dünya rengarenk ve bizlerin birbirimizi ret etmemiz sadece başımızı kuma gömmektir. Evet belki dışlanmak çok zor gelebilir ya da o küçümser bakışları içerleyebiliriz peki ya sizce içerlemek yüksek bilinçlilerin felsefesinde yer alabilir mi??? Sanırım dünyayı önce kendimizde düzeltebiliriz ve bunu da tüm varolanla barışık olduğumuzda ve bizi sevmeyeni de sevdiğimizde başarabiliriz:)

Sevgiler tüm renkleri bir bütün olarak görebilen herkese:)

aslında şairinde dediği yönde herşey... tüm renkler aynı hızla kirleniyordu...