GERİYE ÇEKİLİN ÇOCUKLAR, BAŞKANA BİRAZ YER AÇIN!
Gizli Servis ve Başkanın Korunması
1963, Dallas, Texas
Son zamanlarda gazetelerin başlıkları Gizli Servis ajanları üzerinde
odaklaşmıştı; yakın koruma görevi yapan, aynı tornadan çıkmış gibi görünen,
düzgün giyimli bu görevlilerin işi her zaman Başkan'ın hemen yanında olmaktı.
Gerçi bazen bu zorunluluk onları sorumluluklarının gereği olan istek ve
dilekleriyle çatışma içine sürükleyebiliyordu.
Ama aslında Gizli Servis işe böyle başlamamıştı.
Ne ilginçtir ki, Gizli Servis'in kuruluşu 1865'de suikasta kurban giden ilk ABD
Başkanı Abraham Lincoln döneminde oldu ve başlangıçtaki görevleri
kalpazanları yakalamak, uyuşturucu kaçakçılarını engellemek, haraç ve mafya
örgütlenmesini izlemek ve buna benzer diğer işlerdi.
1800'lerin sonlarında ve 1900'lerin başlarında ABD devlet başkanları Gizli Servis
ajanlarını savaş zamanında istihbarat çalışması yapmakla ve aynı zamanda
arazi sahtekarlıklarıyla ve kamu kuruluşlarındaki yozlaşmayı izlemekle de
görevlendirdiler. Zaman içinde ajanların bazıları FBI'ı oluşturmak ve daha önce
Gizil Servisin sırtına yıkılmış kimi işleri üstlenmek üzere Adalet Bakanlığı'na
aktarıldılar.
1901'de Gizli Servis elemanları başkanları korumakla resmen sorumlu oldular
ama Kongre 1906'ya kadar bu görev için bütçeden pay ayırmadı ve bu arada üç
ABD Başkanı, Lincoln, Garfield ve McKinley suikasta kurban gitmesine rağmen
1951'e kadar da bu görevlendirmeyi kalıcı bir atamaya dönüştürmemekte
direndi. Bu durumda devlet başkanları askeri ve özel korumalardan oluşan
karma bir grup tarafından korunmuştu. Her iki grup koruma da en yüksek
düzeydeki devlet görevlisinin emirlerini yerine getirmek konusunda her zaman
çok duyarlıydılar.
Politik hayvanlar olan başkanlar genellikle seçmenleriyle yakın ve bire bir ilişki
kurarak kampanya yürütmek istiyorlardı; özellikle de radyo ve televizyon
öncesinde bu tür bir kampanya çok sayıda yüz yüze ilişkiler, el sıkışmalar,
bebeklerin öpülmesi falan gibi şeyler gerektiriyordu.
Aynı şekilde başkanlar bazı temaslarında ve danışmanlarıyla görüşmelerinde
belirli ölçüde gizlilik de istiyorlardı. Her iki durum da başkanların korumalarına
sık sık geri çekilmesini emretmesine yol açıyordu; ya seçmenleriyle başkanın
arasına girmemeleri ya da sadece belirli kulakların duyması gereken
konuşmaları duymamaları gerekiyordu.
Başkan William McKinley tam da böyle bir durumda öldürülmüştü;
korumalarına fazlaca geri çekilmelerini söylediği bir sırada anarşist Leon
Czolgosz'un saldırısına uğramıştı ve adamları müdahale edemeyecek kadar
uzaktaydılar.
Giderek sadece başkanı ve ailesini korumakla görevlendirilen Gizli Servis bir
eylem planı hazırlamayı başardı ve zamanla tecrübe ve araştırmayla ABD'nin en
üst düzey görevlisinin güvenliğini iyice sağlama alacak önlemler geliştirdi.
İlk önlem Gizli Servisin günün 24 saati görevli olmasıydı. Başkan Wilson Mrs.
Edith Bolling Galt ile flört ederken Gizli Servis elamanları da artık onlarla
birlikteydi. Aynı şekilde Başkan Coolidge ölüm döşeğindeki oğlunun başında
üzüntüden kahrolurken, İkinci Dünya Savaşı sırasında Franklin Delano
Roosevelt dünyayı dolaşırken ya da Truman gece geç saatlerde poker partileri
düzenlerken Gizli Servis ajanları da hep yanlarındaydılar.
Ajanlar başkanın çocuklarıyla birlikte okula gidiyor, arkadaşlarıyla
buluştuklarında, hatta flörtlerinde onlara eşik ediyor, evlendikten sonra
halaylarına bile birlikte çıkıyorlar, onlara yapılan kurları bile yakından izlemek
durumunda oluyorlardı,
İşte böyle yaklaşık 60 yıl boyunca Gizli Servis görevini en iyi şekilde yerine
getirdi. Ve sonunda Dallas'daki o meşum gün geldi: 22 Kasım 1963.
ABD'nin 35. Başkanı John Fitzgeral Kennedy Beyaz Saray'a ulaşıncaya kadar
önüne çıkan sayısız engeli aşmıştı. Gençliği (43 yaşındaydı ve o zamana kadar
seçilen en genç başkandı) ve dinsel mezhebi (Katolikti) Amerikalıların başkanı
olabilmesi için üstesinden gelinemeyecek engeller olarak değerlendirilmişti. Bu
özellikleriyle kendisini "halkın tercihi" olarak düşünmesi mümkün değildi.
Bu gibi sorunları aşmak için Kennedy televizyonu kullandı; Beyaz Saray'a turlar
düzenleyerek, Barış Birlikleri gibi programlar hazırlatarak televizyonda
yayımlattı. Sıradan insanlara hitap eden bu gibi programlar sayesinde kitleler
kendilerini yönetimin bir parçası olarak hissetmeye başladılar.
Bu tarz düşünme Kennedy'yi başkanla halkı birbirinden ayıran bazı geleneksel
engelleri de ortadan kaldırmaya sevk etti. Böylece Dallas'daki o meşum günde
otomobilinin etrafından Gizli Servis ajanlarının uzaklaşmasını isteyen Kennedy
kendi ölümünü de kolaylaştırmış oldu. Ajanlar yakın koruma görevinde
olsaydılar nişancının görüş alanını engelleyebilirler ya da başkanın vurulmasının
hemen ardından hızla gelişen ölümcül sonuçları engelleyecek önlemleri
alabilirlerdi.
Başkanın halka daha açık olma ve kendisiyle kitleler arasındaki engelleri
ortadan kaldırma isteği ve Gizli Servisin de buna boyun eğmesi herhalde
ölümüne yol açan nedenler olmuştu.
ile 1024x768 çözünürlükte görüntülenebilmektedir.
